T'is the season

Topp 5 plötur 2007:
1. Icarus Line - Black Lives at the Golden Coast








2. Hella - There's no 666 in Outer Space








3. Animal Collective - Strawberry Jam








4. Stephan Bodzin - Liebe ist...








5. Gui Boratto - Chromophobia








Stundum gerast hlutir sem eru svo absúrd að maður veit ekki alveg hvernig manni á að líða eða hvernig maður á að bregðast við. Fór á æfingu í gær um 19-leytið og þegar ég kom upp í húsnæði heyrði ég að bæði Kári og Úlfur voru mættir.
Þegar ég opnaði hurðina inn í herbergi blés á móti mér alveg hræðilegri ýldufýlu sem virtist bundin við herbergið okkar. Þetta var svona kjallara og skítugs-teppis lykt í bland við æluhvetjandi líklykt. Oft hefur maður fundið viðbjóðslega lykt þarna upp á Granda, það er þá helst úldin slorbjóðslykt úr fiskvinnsluhúsunum þarna í grenndinni, rotin fiskilík. Nema hvað, núna var þessi lykt ekki úti fyrir og ekki um allt húsið heldur aðeins í herberginu okkar og var líka ekki alveg þessi dæmigerða lykt sem maður finnur oft þarna. Ég tók fyrir vitin og hélt inn í mér andanum, þeir voru að spila og virtust vera búnir að venjast lyktinni. Þegar þeir hættu að spila og ég var kominn aftur inn í herbergi eftir að hafa farið út til að jafna mig og ná andanum spurði ég þá hvaða viðbjóðslega lykt þetta væri, og hvort þeir finndu hana ekki. Jú, þeir voru alveg sammála, það var einhver skrýtin lykt þarna inni. Jæja lítið gátum við svo sem gert í þessu annað en að hafa opið fram og sætta okkur við þetta. Úlfur sagði mér svo að það væri bara ein jacksnúra laus þarna og það kom í ljós að enginn af okkur vissi hvað hafði orðið um þær 5 eða 6 snúrur sem voru ekki þarna en mig vantaði amk eina til þess að geta spilað.
Svo rifjaðist það upp að svartmálmshobbitarnir sem leigja herbergið með okkur höfðu hringt í Úlf síðustu helgi og beðið um að fá mic-snúrur að láni. Við ályktuðum að þeir hefðu fengið jacksnúrurnar líka og fannst það frekar súrt að þeir hefðu ekki beðið um leyfi og heldur verra að þeir höfðu ekki skilað snúrunum. Við ákváðum þá að róta aðeins í dótinu þeirra sem lá þarna um herbergið. Magnarar, nokkrir pokar hér og þar og ýmislegt smárusl. Svartur ruslapoki blasti við okkur í miðju herberginu og var mjög grunsamlegur á að líta sem geymslustaður snúranna. Úlfur tók pokann og leit ofan í hann. Tilkynnti okkur síðan furðu stóískt, “strákar, það er svínshaus í pokanum”. “Ojj”.
Jebb, meðleigjendum okkar hafði greinilega fundist það góð hugmynd að geyma þennan ófrýnilega svínshaus í herberginu okkar.
Þegar við sögðum gæslumanninum frá þessu brosti hann rólega í annað munnvikið og sagði: “jáá... það voru tónleikar síðustu helgi”. Frekari útskýringa fannst hann ekki þörf en við áttuðum okkur á því að hausinn góði hafði verið notaður til skrauts á tónleikum andkristnihátíðar sem haldin var heilög í Helli Tónlistarþróunarmiðstöðvarinnar. Úlfur hringdi síðan í tengiliði hljómsveitarinnar (sem sátu sennilega við matarborðið í jólaboði með ömmu sinni og afa og báðu bænir) og spurði þá út í snúrurnar. Þegar ég pæli í því þá held ég reyndar að hann hafi gleymt að minnast á svínshausinn.

Svalur

Hann Jack Nicholson er frekar töff göltur.

McCartney brands label 'boring'
Ég hélt fyrst að Paul McCartney væri kominn útúr skápnum með nýjan merkimiða á tónlistina sína. Svo gott er það ekki.

http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/click_online/7130596.stm

Skelfilegt hvernig tiltölulega virtar fréttastofnanir eins og BBC og reyndar margar fleiri birta hverja fréttina á eftir annarri um tónlistar"iðnaðinn" í einhverskonar vorkunnar og samúðartón til stórra plötufyrirtækja. Menn eru alltaf að fleygja orðum eins og "music business" "industry" etc. Því er troðið ofan í fólk að það halli á hann. Maður er jafnvel látinn halda að það halli á tónlist, svona almennt, að tónlist sem hreyfing og fyrirbæri sé illa stödd. Sem er argasta og heimskasta þvæla. Það eina sem hallar á er stórfyrirtækin sem hafa ekki staðið sína pligt við að fylgja tíðarandanum. Það er æ ofan í æ verið að láta neytendur halda að þessar breytingar sem eiga sér stað séu slæmar.
Það kemur okkur ekki við að ofríkir pjakkjakkar hafi ekki lengur efni á gullgosbrunni í garðinn sinn og verði að sætta sig við marmarann. Ekki á slæman hátt a.m.k. Minni fyrirtæki eru að sækja í sig veðrið, fleira fólk fær möguleika á að láta ljós sitt skína, peningarnir dreifast á fleiri hendur. Sem er allt saman hið besta mál.

Það er spurning hvort það sé ekki komin þörf fyrir einhvers konar alhliða trúarbragðastofnun í stað þeirrar afmyndunar sem hin kristilega ríkiskirkja hefur gengist undir síðustu áratugi (sbr. óheilagar útfarir og fleira skemmtistarf sem hefur bæst við vinnuálag presta). Er ekki formlegur aðskilnaður löngu tímabær?
Nú virðast prestar t.d. telja það hluta af sinni skyldu að ganga milli skóla og fræða börn í skólum um Krist en ekki bara um Kristmus heldur líka um fleiri galdrakalla (og kellingar). Það var a.m.k. ekki annað að heyra af orðum Jónu Hrannar í Kastljósi gærkvöldsins. Þar lét hún m.a. uppi að mögulega ættu krossfarar ríkiskirkjunnar einnig að fræða börn um önnur trúarbrögð en kristni innan skólanna. Hún vill nefnilega ekki meina að það sem fari fram sé trúboð, heldur sé þetta fræðsla.
Mín skoðun er hinsvegar sú að það séu ráðnir kennarar hverrar menntastofnunar sem eigi að sjá um fræðslu, óháð því hvort þeir séu í sínu einkalífi trúlausir eða handbendi heilagra afla.